Ślub i wesele

Ślubne przesądy - ciąg dalszy

Droga

Nie wolno państwu młodym zawracać z drogi do kościoła. Jeśli nawet o czymś zapomnieli, powinni skorzystać z pomocy krewnych lub przyjaciół. Nie powinno się również robić zbyt długich postojów, bo może to zaważyć na życiu małżeńskim.

Uśmiech i łzy

Panna młoda powinna iść do ołtarza ze szczęściem wypisanym na twarzy. Taką drogę bowiem, zapewni sobie na resztę małżeńskiego życia. Jeżeli jednak pojawią się łzy wzruszenia, czy szczęścia, to nie należy ich powstrzymywać, gdyż zamienią się one w wielką radość.

Welon

Piękna ozdoba panny młodej potrafi być czasami niesforny i jak gdyby żył własnym życiem, nie układa się jak należy. Biada jednak pannie młodej, która idąc do ołtarza, albo podczas uroczystości ślubnej, obejrzy się za siebie i sprawdzi, czy welon jest ładnie ułożony. Aby zapobiec takiej sytuacji, należy poprosić o pomoc świadkową, aby w razie potrzeby go poprawiła.

Przewaga

Przewagę w małżeństwie można sobie zapewnić w następujący sposób: kiedy ksiądz przykryje ręce stułą, ta dłoń która znajdzie się na górze, zapewni jej właścicielowi przewagę, symboliczne okręcenie partnera wokół siebie, może zapewnić moment, gdy nowożeńcy po skończonej ceremonii odwracają się od ołtarza i zmierzają ku wyjściu, gdy przed kościołem posypią się na parę młodą drobne, ten kto szybciej i więcej ich zbierze, będzie w rodzinie "trzymał kasę", przy powitaniu przed domem weselnym, nowożeńcy dostają na tacy dwa kieliszki, z których jeden zawiera wódkę, drugi zaś wodę, ten kto trafi na wódkę będzie w małżeństwie przewodził.

Obrączki

Nie wolno ich zgubić ani zapomnieć. Nie powinno się również dopuścić, by upadły na ziemię. Jeżeli już się tak stanie, to schylić się po nie może wyłącznie ksiądz, ministrant, urzędnik lub świadek. W żadnym razie nie mogą ich podnieść państwo młodzi. Aby nie zapeszyć małżeństwa i nie sprowokować złych mocy narzeczona nie powinna jej w ogóle oglądać. Może to uczynić dopiero, gdy poczuje ją na palcu.

Pocałunek

Po zakończeniu uroczystości ślubnej, młoda małżonka musi zadbać, aby jej wybranek złożył na jej ustach gorący pocałunek. To zapewni jej wierność małżonka.

Ziarno

Tuz po zaślubinach para młoda jest obsypywana przez gości ryżem lub jęczmieniem. Ma to jej zapewnić płodność i dostatek, podobnie jak obsypywanie drobnymi pieniążkami.

Tłuczenie szkła

Po wychyleniu przez nowożeńców pierwszego toastu, powinni oni rzucić kieliszki za siebie, aby się z trzaskiem rozbiły.

Noszenie na rękach

Jeżeli świeżo upieczona małżonka potknie się przekraczając próg domu (również weselnego), ściągnie nieszczęście nie tylko na siebie, ale także na swoją nową rodzinę. Aby ją ( i siebie) przed tym ustrzec, małżonek powinien przenieść ją przez próg.

Taniec

Nowożeńcy powinni jako pierwsi pojawić się na parkiecie i jako jedyna para odtańczyć pierwszy taniec. Jeśli młodym plączą się kroki, to w życiu może być podobnie - będą zmierzać w różne strony.

Szczęście

Panna młoda nie powinna stawiać ślubnych pantofli na parapecie w obawie, że ucieknie jej szczęście.

Przesądy kościelne

Młoda para, jadąc do kościoła nie powinna się na dłużej zatrzymywać ani tym bardziej zawracać. Tradycja mówi, że przekroczenie progu kościoła prawą noga zapewnia przyszłemu małżeństwu szczęście.
Łzy panny młodej w czasie uroczystości zaślubin, to znak, że nie będzie w małżeństwie płakać z powodu męża.
Również płomień kościelnych świec ma swoją symbolikę. Gdy palą się one równym płomieniem, wróży to trwały i zgodny związek. Zaś migoczące i gasnące świece przepowiadają nieporozumienia. Przed ołtarzem panna młoda nie powinna oglądać się za siebie. Dowodziłoby to tego, iż wychodzi za mąż niechętnie.
Co ciekawe, zgodnie z tradycją, kto pierwszy położy pod stułą rękę na dłoni partnera lub w drodze od ołtarza okręci go wokół siebie, będzie przewodził w małżeństwie. Zgodnie z tradycją pocałunek, poprzedzony słowami księdza "teraz możesz pocałować pannę młodą", ma zapewnić jej wierność męża.

Więcej na temat organizacji ślubu i wesela dowiecie się z przydatnej i stosunkowo taniej publikacji, pt. "Udane wesele" (192 strony), którą znajdziecie TUTAJ.